AKTUALNOŚCI

Jeden z najstarszych wraków łodzi klepkowych odkrytych dotąd w Polsce znaleziono w Parsęcie w rejonie Budzistowa. Pozostałości dużej jednostki pływającej datowane są na pierwszą połowę XI wieku i stanowią ważne świadectwo znaczenia Budzistowa jako ośrodka portowego we wczesnym średniowieczu.

„Jak archeologia bada średniowieczną przeszłość: źródła, metody, możliwości i ograniczenia” – to tytuł środowego wystąpienia prof. dr. hab. Mariana Rębkowskiego, dyrektora Instytutu Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk, który odbył się w ramach Letniej Szkoły Archeologii Średniowiecza w Pałacu Braunschweigów.

Drewniany element wydobyty z Parsęty był częścią urządzenia, od którego zależał kierunek płynięcia dawnej łodzi. To gniazdo steru — zachowany fragment mocowania wiosła sterowego. Od 7 września można je oglądać w Muzeum Miasta Kołobrzeg, gdzie jest prezentowane wraz z fragmentem stępki wczesnośredniowiecznej jednostki pływającej.

Jak określić wiek przedmiotu odnalezionego podczas wykopalisk? Co można odczytać ze słojów drewna i dlaczego wynik badania laboratoryjnego nie zawsze oznacza jedną konkretną datę? Tym zagadnieniom poświęcony był kolejny wykład w ramach Letniej Szkoły Archeologii Średniowiecza w Kołobrzegu.

4 września w Kołobrzegu odbyła się konferencja prasowa poświęcona drewnianym elementom dawnej jednostki pływającej, odnalezionym w Parsęcie. Przedstawiono historię odkrycia, przebieg konserwacji oraz wyniki badań, które potwierdziły wczesnośredniowieczną metrykę zabytków. To kolejny krok w poznawaniu żeglugi i rzemiosła szkutniczego dawnego Kołobrzegu.