11 listopada 1918 roku to jedna z najważniejszych dat w historii Polski. Tego dnia nasz kraj po 123 latach niewoli odzyskał niepodległość. Był to moment szczególny dla Polaków, którzy przez wiele pokoleń marzyli o wolnej i suwerennej Rzeczypospolitej.

Polska utraciła niepodległość w 1795 roku, kiedy Rosja, Prusy i Austria dokonały trzeciego rozbioru. Mimo braku własnego państwa Polacy nie zapomnieli o swojej Ojczyźnie. Walczyli o wolność podczas powstań narodowych, między innymi listopadowego w 1830 roku i styczniowego w 1863 roku. Ważną rolę w zachowaniu polskości odgrywały również język, kultura, tradycje i patriotyczne wychowanie młodego pokolenia.

Ogromną szansą na odzyskanie niepodległości okazała się I wojna światowa, rozpoczęta w 1914 roku. Państwa zaborcze znalazły się po przeciwnych stronach konfliktu i stopniowo traciły swoją siłę polityczno-militarną. Wielu Polaków walczyło o wolność i zdobyło doświadczenie wojenne w Legionach Polskich dowodzonych przez Józefa Piłsudskiego.

Kluczowe znaczenie dla sprawy polskiej miało również orędzie prezydenta Stanów Zjednoczonych Woodrowa Wilsona, wygłoszone 8 stycznia 1918 roku. Przedstawił on czternaście punktów określających zasady przyszłego pokoju. Szczególnie istotny był punkt trzynasty, w którym zapowiedział utworzenie niepodległego państwa polskiego z dostępem do Morza Bałtyckiego oraz zagwarantowaną niezależnością polityczną i gospodarczą. Ten polityczny manifest nie byłby możliwy, gdyby nie wpływ wybitnego Polaka Ignacego Jana Paderewskiego.

Odznaki pamiątkowe walk o wolność i granicę Państwa Polskiego 1914-1922. Muzeum Oręża Polskiego

Olbrzymią rolę w zabiegach o odzyskanie niepodległości odegrał również Komitet Narodowy Polski, utworzony w 1917 roku w Lozannie pod przewodnictwem Romana Dmowskiego, a następnie działający w Paryżu. Jego zadaniem było przekonywanie państw zachodnich do poparcia odbudowy Polski. Komitet został uznany przez najważniejsze państwa Ententy za oficjalne przedstawicielstwo polskie i wspierał tworzenie Armii Polskiej we Francji, zwanej Błękitną Armią, dowodzonej przez generała Józefa Hallera.

Jesienią 1918 roku zaczęły powstawać pierwsze polskie ośrodki władzy. 13 października ogłoszono powstanie Rzeczpospolitej Zakopiańskiej, na czele której stanął Stefan Żeromski, zaś 28 października w Krakowie utworzono Polską Komisję Likwidacyjną pod przewodnictwem Wincentego Witosa. Jej zadaniem było przejęcie administracji i urzędów od władz austriackich na terenie Galicji oraz organizowanie polskiej administracji.

Kolejnym ważnym wydarzeniem było powołanie 7 listopada 1918 roku w Lublinie Tymczasowego Rządu Ludowego Republiki Polskiej, nazywanego Republiką Lubelską. Na jego czele stanął Ignacy Daszyński. Rząd zapowiadał utworzenie demokratycznej republiki, równouprawnienie obywateli, ośmiogodzinny dzień pracy, reformę rolną oraz powszechny dostęp do edukacji.

Odzyskanie niepodległości nie oznaczało końca wszystkich problemów. Polska musiała odbudować państwo po latach zaborów, połączyć ziemie różniące się prawem, gospodarką i administracją oraz wyznaczyć nowe granice. Konieczne było także stworzenie sprawnego szkolnictwa, przemysłu, a przede wszystkim wojska.

Dzisiaj, 11 listopada, obchodzimy Narodowe Święto Niepodległości. W całym kraju odbywają się uroczystości patriotyczne, marsze, koncerty i apele. Wywieszamy biało-czerwone flagi, oddając hołd wszystkim, którzy walczyli o wolność naszej ojczyzny. Odzyskanie niepodległości przypomina nam, jak wielką wartością jest wolność i jak wiele poświęcenia wymaga jej zachowanie. 11 listopada to nie tylko data w kalendarzu, ale przede wszystkim symbol odwagi, jedności, patriotyzmu i miłości do Ojczyzny.