Okręt zaprojektowany i zbudowany przez polskich konstruktorów i stoczniowców w Stoczni Marynarki Wojennej im. Dąbrowszczaków w Gdyni “Oksywie”.

od dnia 1 czerwca 2010r okręt jest udostępniony do zwiedzania.

Zapraszamy na nabrzeże remontowe przy Reducie Solnej

( teren Harcerskiego Ośrodka Morskiego)

okręt udostępniony codziennie w godzinach 10.00-18.00

bilety: normalny 10,-zł, ulgowy 7,-zł; grupowy 6,-zł

w cenie biletu zwiedzanie Sali Tradycji Morskich oraz szaniec Redity Solnej

projekt: Joanna Marchewka

Muzeum realizuje projekt utworzenia Kołobrzeskiego Skansenu Morskiego przy nabrzeżu remontowym - terenie Harcerskiego Ośrodka Morskiego, przy Reducie Solnej. Prace nad projektem rozpoczęły się we wrześniu 2009r. W jego skład wejdzie również kuter rakietowy 205 ORP Władysławowo oraz maszt i pozostałości po legendarnym kontrtorpedowcu ORP Burza.

ORP Fala to polski okręt patrolowy projektu 912 (Kod NATO "Obluze"). Była to pierwsza jednostka serii, nosiła numer burtowy: "OP-301", następnie: "321". Pozostałe okręty serii nosiły numery: 322-325. Okręty projektu 912 w 1991 zostały przekazane do służby w Straży Granicznej. Po zakończeniu służby, w 1996 dawny ORP "Fala" został przekształcony w muzeum  i zacumowany przy nabrzeżu pilotowym przy ul. Morskiej przy Latarni Morskiej w Kołobrzegu. 

W lutym 2010r okręt został przeholowany na nabrzeże remontowe przy Reducie Solnej.

Aktualnie nosi oznaczenie MUZ SG 321

Dane techniczne:

rok budowy: 1964
budowniczy: Stocznia Marynarki Wojennej , Gdynia Oksywie

wersja pierwotna: ścigacz okrętów podwodnych, wycofany z eksploatacji w 1996r.

wyporność: 237 t
wymiary: długość - 41,35m; szerokość - 6,3m; zanurzenie  max.- 1,84m 

pojemność zbiorników paliwa: 24t

prędkośc max.: 24 w; zasięg pływania: 1220 Mm; moc maszyn: 2x 2500 Km

uzbrojenie: dwie podwójne armaty  AK-230 kalibru 30 mm 

załoga: 20 funkc.
aktualnie: port macierzysty: Kołobrzeg (nabrzeże remontowe)
armator: Muzeum Oręża Polskiego w Kołobrzegu
klasa: Polski Rejestr Statków- orzeczenie techniczne o zdatności do pływania 

opiekun ekspozycji i przewodnik: kmdr ppor Henryk Sobieraj (zastępca dowódcy na okręcie w 1982r)

fot. Robert Gauer

fot.Malwina Markiewicz

REDUTA SOLNA

(Salinen Schanze, Salinen Brűckenkopf)

Reduta znajduje się po lewej stronie Kanału Drzewnego. 

Genezy powstania reduty należy doszukiwać się w doświadczeniach z walk w 1807 roku. Wtedy to podczas przygotowań do wojny z Francuzami w miejscu, gdzie dziś stoi reduta zbudowano lekką fortyfikację polową - tzw. Przyczółek mostowy (Salinen Brűckenkopf). Leżał on nieopodal tężni solankowych, stąd pierwszy człon niemieckiej nazwy. Przyczółek wzniesiono na przedpolu mostu solnego, który miał ochraniać. Jednakże w ostatnich dniach walk (1-2.VII.1807r.) miejsce to zostało zdobyte z marszu.

Po bohaterskiej obronie twierdzy w 1807r, podczas której o mały włos nie zdobyto miasta, wyciągnięto pewne wnioski, co do dalszego istnienia twierdzy. W dniach 4-5.VI.1820r. w Kołobrzegu przebywał król pruski Wilhelm III, po tej wizycie miastu nadano rangę twierdzy pierwszej klasy. Następstwem tego było powiększenie liczby załogi do 1577 żołnierzy i 147 dział. Po wyciągnięciu wniosków z obrony twierdzy z roku 1807 rozpoczęto jej modernizację. Większość prac wykonano w latach 1832-1836. Ulepszono Fort Ujście, Szaniec Heyde, Szaniec Kleist oraz powstała Reduta Solna.

Reduta ma kształt lunety z zamkniętą szyją. Składa się z wału ziemnego, fosy i dwóch budowli ceglanych sklepionych kolebką. Główna budowla wzniesiona na planie dwóch stykających się kół - mniejszego i większego. W ścianach otwory strzelnicze do broni ręcznej oraz artylerii. Posiada zdobiony ceglany gzyms, kamienną podmurówkę oraz sklepienie przykryte ziemią. Drugie pomieszczenie pełniące prawdopodobnie funkcję magazynu prochu znajduje się w wale ziemnym.

Podczas obrony w roku 1945 Niemcy nie przywiązywali wagi do obrony w tym miejscu. Pomimo tego, że reduta była przyczółkiem Mostu Solnego to nie została przygotowana do długotrwałej obrony. W świetle zaminowania wszystkich mostów w mieście nie było to konieczne. Odcinek ten jak i sama reduta została obsadzona siłami Volkssturmu. Dnia 16 marca 1945 reduta została zdobyta przez oddziały 6DP.